Hendrik trad 35 jaar geleden in de voetsporen van zijn vader Roger. "Hij deed jaren het secretariaat van de gemeente, maar runde ook nog een bloeiende bierhandel. Ik stam namelijk uit een brouwersfamilie. Tot 1952 hadden we een brouwerij", vertelt Hendrik. "Toen ik in 1980 het roer overnam van het gemeentelijke secretariaat, werkten we met vier administratieve medewerkers. Het was in dat prille begin dat we via allerlei projecten tijdelijke werkkrachten konden aanwerven. Zo komt het dat we vandaag met zestien administratieve medewerkers, zeventien werknemers en vier poetsvrouwen aan de slag zijn. Toch zou ik mezelf geen baas van het personeel noemen."
"Politiek is een spel van macht en ego's en dat brengt niet altijd het beste in de mensen naar boven. Met de jaren is mijn bewegingsvrijheid als ambtenaar ingekrompen. Waar ik vroeger zelf suggesties kon doen in bepaalde dossiers, moet ik vandaag vooral uitvoeren wat het bestuur heeft goedgekeurd. Dat is geen verwijt, maar een vaststelling."
Pen en papier
Met pen en papier zal Hendrik ook vanavond zijn laatste gemeenteraad verslaan. "Dat gaat het gemakkelijkste", vindt de zestiger. "Ik heb de evolutie van de typemachine naar de computer meegemaakt, maar ambachtelijk noteren is nog altijd de beste manier." Typerend voor Verschave is dat hij een verhaal probeert te stoppen in zijn verslagen. "Dat kan belangrijk zijn", heeft hij ondervonden. "Een put in een weg bijvoorbeeld. Als dat ter sprake komt, noteer ik dat. Want als er iemand in valt, kan een gerechtelijke procedure volgen. Het is dan cruciaal dat we weten wanneer die zaak precies is begonnen."